หลักสูตร

หลักสูตรประกาศฯชั้นสูง


         การบริหารงานพัฒนาของประเทศไทยในอดีตที่ผ่านมา เป็นการบริหารในลักษณะการรวมศูนย์อำนาจและการตัดสินใจไว้ที่ส่วนกลางมาอย่าง ยาวนาน ส่งผลให้การนำนโยบายไปปฏิบัติเพื่อตอบสนองต่อปัญหาและความต้องการของประชาชน ในพื้นที่เป็นไปในรูปแบบของการบริหารงานตามภารกิจและหน้าที่เป็นหลัก หน่วยราชการล้วนมุ่งแก้ปัญหาและตอบสนองต่อนโยบายของรัฐบาลในส่วนกลางเพียง เท่านั้น โดยไม่ได้คำนึงถึงปัญหาและความต้องการของประชาชนในพื้นที่ตามความเป็นจริง และละเลยเอกลักษณ์และศักยภาพเฉพาะพื้นที่ ตลอดจนขาดการบูรณาการในการดำเนินการต่างๆ ในแต่ละพื้นที่อย่างเป็นเอกภาพ อันส่งผลให้การแก้ปัญหาไม่มีประสิทธิภาพ และไม่ได้ตอบสนองต่อปัญหาและความต้องการของประชาชนได้อย่างยั่งยืน

         นอกจากนั้นกระบวนทัศน์การพัฒนาที่ผ่านมาอยู่ภายใต้อิทธิพลแนวคิดตะวันตก อย่างมากจนละเลยองค์ความรู้และ ภูมิปัญญาที่หลากหลาย โดยเฉพาะแนวคิดตะวันออกและของไทยเองนอกจากนั้นการประยุกต์แนวคิดตะวันตกที่ ผ่านมาละเลยฐานข้อมูลและข้อเท็จจริงของสังคมไทย ขาดการเรียนรู้และมีส่วนร่วม จนก่อให้เกิดความขัดแย้งทางความคิดหรือความไม่ลงตัวระหว่าง’สิ่งใหม่’กับ ‘สภาพที่เป็นจริง’ บางกรณีความขัดแย้งทางความคิดส่งผลให้เกิดความรุนแรง

         รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2540 ได้มีแนวนโยบายหลักในหลายประเด็นที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม อาทิ มุ่งให้ความสำคัญกับการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้ความสำคัญในสิทธิและเสรีภาพขั้นพื้นฐานของประชาชน รวมทั้งสิทธิชุมชนในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภูมิปัญญาท้องถิ่น และการมีส่วนร่วมในการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติอย่างสมดุลและยั่งยืน ในขณะเดียวกันได้เกิดกระแสการปฏิรูประบบราชการโดยเน้นความสำคัญในเรื่อง ยุทธศาสตร์พื้นที่เป็นหลัก เน้นเรื่องผลสัมฤทธิ์ของการดำเนินการมากกว่ากระบวนการตามโครงสร้างภารกิจ หน้าที่ด้วยเหตุผลดังที่กล่าวมา ได้ส่งผลให้การบริหารงานในระดับพื้นที่ (Area-based Management) เป็นองค์ประกอบสำคัญของความสำเร็จในการบริหารงานพัฒนาประเทศที่ยั่งยืน

       ด้วยผลของรัฐธรรมนูญและแนวคิดการพัฒนาเชิงพื้นที่ การขับเคลื่อนการบริหารงานพัฒนาเชิงพื้นที่ให้ประสบความสำเร็จ จึงเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบของทุกภาคส่วนในพื้นที่ อันประกอบด้วย

  1. ภาคราชการส่วนภูมิภาคและส่วนกลางที่ทำงานในพื้นที่
  2. ภาคราชการส่วนท้องถิ่นหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
  3. ภาค ประชาสังคม ซึ่งหมายถึง กลุ่ม ชุมชน หรือองค์กรที่ไม่ใช่ภาครัฐหัวใจสำคัญของความสำเร็จของการบริหารงานพัฒนาที่ ยั่งยืนอยู่ที่การสร้างภาคีพัฒนาท้องถิ่นและการเสริมสร้างความรู้ความสามารถ แก่บุคลากรทุกฝ่ายในเรื่องแนวคิดการพัฒนาที่หลากหลาย สามารถกำหนดแนวทางพัฒนาของตนเอง และบริหารจัดการให้เกิดผลสัมฤทธิ์ภายใต้กรอบของคุณธรรมและความถูกต้อง

          สถาบันพระปกเกล้า ซึ่งมีพันธกิจประการหนึ่งในด้านการจัดการศึกษาอบรม ได้ตระหนักถึงความจำเป็นในการพัฒนาความรู้ ศักยภาพ และทักษะทางการบริหาร ของผู้นำ ผู้บริหาร และผู้มีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงานระดับพื้นที่ ให้พร้อมรับมือกับการเปลี่ยนแปลงทางด้านต่างๆในบริบทของสังคมท้องถิ่นที่ เผชิญอยู่ในปัจจุบัน และสามารถดำเนินการบริหารและร่วมมือพัฒนาท้องถิ่นของตนให้เจริญก้าวหน้า ซึ่งเป็นไปตามการพัฒนาอย่างยั่งยืนตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

รายชื่อผู้ผ่านการคัดเลือกเข้าศึกษาอบรมหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูงการบริหารงานพัฒนาท้องถิ่นที่ยั่งยืน รุ่นที่ 4